2021 – Repóker de Ases

REPÓKER DE ASES de Paco Luna

ESTRENO 29, 30 Y 31 DE OCTUBRE DE 2021 EN LA SALA ÁRTIKA (VIGO)

Un día desperté y supe que ya no había solución.
No me gustaba la realidad.
No la comprendía.
No la compartía.
No era para mí.
Un día desperté y supe que ya no me quedaba inocencia.
Ni esperanza.
Ni amor.
No me quedaba NADA.
Traté de autoengañarme una vez más pero ya no pude.
Y supe claramente que ya no podría hacerlo nunca más.
Y ya no lo volví a intentar.
No me salía de los cojones.
Ya no me quedaban excusas para no hacer lo que voy a hacer.

REPÓKER DE ASES es un canto a la amistad y un aullido de odio desgarrado hacia los opresores del pueblo. Drogas, Punk y Rock and Roll para despedir- se de los sueños que tuvimos, de los amigos y de todos aquellos miserables que destrozaron las vidas de millones de seres humanos.

REPÓKER DE ASES es una dramaturgia de Paco Luna y Carlos Álvarez-Ossorio a partir de la novela de Paco Luna editada por la Editorial Libros Indie.

Un montaje teatral interpretado por Paco Luna
con música de Jasio Velasco
y dirección de Carlos Álvarez-Ossorio

agradecimientos
Miguel Ángel Olivares (fotografías), Eugenia Garea, CSC Romaño, Talía Teatro y Áurea Ferreiro

VER TEASER

DOSSIER

2020 – Clausura do amor

ESPECTÁCULO COPRODUCIDO CO CDG (CENTRO DRAMÁTICO GALEGO)

PREMIO DO XXXI FESTIVAL DE TEATRO GALEGO CELSO PARADA DO CARBALLIÑO (FETEGA) 2020 AO MELLOR ESPECTÁCULO E Á MELLOR ACTRIZ

ESSENCIA 2021, VI FESTIVAL DE LA TEATRALIDAD DE LA SALA CUARTA PARED (MADRID)

CANDIDATO AO PREMIO MAX 2021 Á MELLOR ADAPTACIÓN OU VERSIÓN DE OBRA TEATRAL

FESTIVAL USCÉNICA 2021 (SANTIAGO DE COMPOSTELA)

EL
Quería verte para dicirche que isto rematou
que non vai seguir
que non imos seguir
que remata aquí

ELA
Quen es ti?
Quen eras?
En quen te convertiches?
Coñecémonos?
Cal é o teu nome?
Tes un nome?
Hai alguén aí?
Hai alguén?
Onde estás?
Onde fuches?
Quen es ti para falarme así?
Acaso os seres humanos se falan así?
Quen fala así?
Quen fai iso?
Os seres humanos fan iso?

CLAUSURA DO AMOR

de Pascal Rambert

con Teté García e Xosé M. Esperante

versión e dirección Carlos Alvarez-Ossorio

a tradución deste texto acadou o seu remate final a través do traballo entre o director e os actores durante o proceso de ensaios e creación

agradecementos

Fátima R. Varela, Miguel Ángel Olivares, Fefa Noia, Fran Núñez, Fran Veiga, Talía Teatro, Diego Frey, Paloma Álvarez, Pauline Roussille, Lolita Davila, José Manuel Esperante, Loly Esperante e familia, Tere Cuerpo, Pepo, Mariceli, Sara e André

DOSSIER

PRENSA

PROGRAMA DE MAN

VER PROMO

VER TEASER

VER VÍDEO COMPLETO

2020 – Si esto es un hombre

 

FINALISTA A LOS XXV PREMIOS MAX 2022 EN LA CATEGORÍA DE MEJOR ACTOR (CANDIDATO EN LAS CATEGORÍAS DE MEJOR ADAPTACIÓN O VERSIÓN TEATRAL Y MEJOR DISEÑO DE ILUMINACIÓN)

UNA DE LAS CINCO OBRAS MEJOR VALORADAS DEL RANKING GODOT DE LA CRÍTICA DE MADRID DE LA TEMPORADA 2021/2022 (INICIATIVA DE LA REVISTA GODOT EN LA QUE PARTICIPAN REPRESENTANTES DE DIFERENTES MEDIOS DE COMUNICACIÓN DE LAS ARTES ESCÉNICAS)

PREMIO AL MEJOR MONTAJE Y PREMIO AL MEJOR ACTOR EN EL 41 FESTIVAL NACIONAL DE TEATRO «VEGAS BAJAS» 2022

PREMIO DEL PÚBLICO DE LA SALA RUSSAFA DE VALENCIA AL MEJOR ESPECTÁCULO NACIONAL DE LA TEMPORADA 2023/2024

ESTRENO 24, 25 Y 26 DE ENERO DE 2020 EN LA SALA ÁRTIKA (VIGO)

PRESENTACIÓN DEL PROYECTO EN EL CONGRESO INTERNACIONAL «PRIMO LEVI (1919-2019): MEMORIA Y ESCRITURA» DE LA UCM

 

«En Auschwitz murió el hombre y la idea del hombre.»
(Elie Wiesel)

En 1944, Primo Levi fue deportado a Auschwitz. Tenía 24 años. Durante su estancia en el campo empezó a escribir ‘Si esto es un hombre’, el relato de los diez meses que estuvo prisionero.

Setenta y cinco años después de la liberación de Auschwitz, un actor entra en un escenario y se enfrenta al reto de revivir la experiencia de Levi para intentar así comprender (si es que es posible) qué fue Auschwitz y qué supone para nosotros, espectadores del siglo XXI, que existiese ese lugar en plena Europa de mediados del siglo pasado.

Un viaje hacia el lado más oscuro del ser humano y de nuestro mundo contemporáneo.

SI ESTO ES UN HOMBRE
a partir de la obra de Primo Levi

un proyecto teatral de
Carlos Alvarez-Ossorio (dramaturgia, dirección e interpretación)

cómplices
Juan José Villanueva (dramaturgista y asesor de actuación)
Alfonso Hierro-Delgado (asesor de alemán y de cuerpo)
Violeta Martínez Rivera (iluminación y técnica)
Alvaro Rodríguez Galán (fotografías)
Fátima R. Varela (comunicación)
Miguel Angel Olivares (grabación vídeo)
Pablo Nieves (barítono)
Xoán Escudero (grabación sonora)
Carlos M. Carbonell (distribución)

agradecimientos
Manuel Reyes Mate, Carmen Zuelli (Einaudi Editores), Gemma Issus Yufera (Grupo Planeta), Cristina Zuccaro (Centro Internazionale di Studi Primo Levi), Enrico Carretta, Patricia Blanco (Fundación SGAE Galicia), Sala Árkita de Vigo, Jesús Torres (El Aedo Teatro), Pablo Seoane, Ramón Bermejo, Manuel del Río, Paco Yáñez, Laura Iturralde, Alessio Meloni, Redrum Teatro, Marta Horjales, Diego Frey y Eufrasio Lucena

Este proyecto se realiza durante el Centenario del Nacimiento de Primo Levi (1919-2019) y se estrena coincidiendo con el 75 Aniversario de la Liberación de Auschwitz (27 de enero de 1945)

VER TEASER

VER VÍDEO PROMO

VER VÍDEO PROMO 2

VER PRENSA

DESCARGAR DOSSIER

2014 – No hay trabajo para un payaso viejo

A partir de Angajare de Clovn de Matei Visniec

“Qué mal le sientan las canas al payaso”
(Henry IV, William Shakespeare)

3 nominaciones a los Premios Escenarios de Sevilla 2015-2016:
Mejor Actor (nominación conjunta para Alfonso Hierro-Delgado, Paco Luna y Carlos Alvarez-Ossorio)
Mejor Música Original (Francisco José Cuadrado)
Mejor Adaptación Teatral (Carlos Alvarez-Ossorio)

con
Alfonso Hierro-Delgado
Paco Luna
Carlos Alvarez-Ossorio

música y diseño de sonido
Francisco José Cuadrado

iluminación y técnico en gira
Manuel Colchero

versión y dirección
Carlos Alvarez-Ossorio

agradecimientos: AISGE Sevilla, Area de Cultura del Ayuntamiento de La Rinconada, La Madeja Teatro, Ana María Ferragut, Consuelo Ramos, Rafael Ramírez, Patricia Muñoz, Miguel Angel Olivares y Alejandro Carro

fotografías de
Álvaro Rodríguez-Galán

Ver vídeo promocional

Ver críticas

Descargar Dossier

2012 – Mujer muerta caminando

Una propuesta escénica a partir de textos de El idiota de Dostoievski

“Yo ya no existo ya, lo sé. Dios sabe quién habita mi cuerpo en vez de mi verdadera personalidad. Estoy harta. Moriré muy pronto. He renunciado al mundo… yo, a quien siempre se la ha visto cubierta de diamantes, rodeada de sinvergüenzas y de borrachos…»

con
Teté García
Alfredo Padilla
Xosé M.Esperante
Mónica de Nut

dirección
Carlos Alvarez-Ossorio

Ver vídeo

Ver críticas

 

2008 – La devoción de la cruz

Versión libre de la obra de Calderón de la Barca

«Nunca hubo puta, ni ladrón tan inclinado al mal, que no tuviera sus devociones”

Una coproducción con Fíngaro

con
Néstor Arnas
Oren Moreno
Javier Román
Paco Luna

diseño del cartel: Pablo Alvarez
construcción escenografía: Escenografías El Molino
vestuario: Soojin Chung
música y espacio sonoro: Francisco José Cuadrado

versión y dirección
Carlos Alvarez-Ossorio

colabora: Artenet

fotografía de
Álvaro Rodríguez-Galán

Ver Críticas

2008 – Brand

Versión libre da obra de Henrik Ibsen

«Deus é un incendio; arde, e nós ardemos con el».
(Nikos Kazantzakis)

con
Xosé M. Esperante
Teté García
Alejandro Carro
José María López Baño “Tanas”
Marta Pérez

espazo sonoro: Juan Hernández
violín: Teté García
vestiario: Mónica Sueiro
promoción e prensa: Fátima Rodríguez
axudante de dirección: Anxo Cendal

versión e dirección
Carlos Alvarez-Ossorio

agradecementos: Escola de Tempo Libre e Animación Sociocultural Don Bosco, AISGE, Nerea de Valenzuela e Madel Suárez

colabora: Real Embaixada de Noruega

fotografía de
Diego Frey

Ver críticas

2007 – En la soledad de los campos de algodón

De Bernard-Marie Koltès

«Quien encuentra al otro no puede relacionarse con él más que por la violencia mortal o por el don de la palabra. […] Hablar es siempre hablar a partir de ese intervalo entre la palabra y la violencia radical. […] La relación del hombre que se pone en presencia del hombre es terrible, porque nos encierra en esta alternativa hablar, o bien, matar.»
(Maurice Blanchot)

Este espectáculo estuvo en el Festival L’Integral Koltès 2009 en Metz Francia) con motivo del veinte aniversario de la muerte del autor francés.

con
Alfredo Padilla
Carlos Alvarez-Ossorio

versión y dirección
Carlos Alvarez-Ossorio

fotografía de
Fátima Rodríguez, Fernando de Valenzuela y Beatriz Valdivieso

Ver vídeo

Ver críticas

2005 – A casa do pai

De Carlos Alvarez-Ossorio

«Vino a los suyos, y los suyos no le recibieron»
(Jn 1, 11)

Una coproducción con Teatro do Noroeste y Noescafé Teatro

Premio José Luis Alonso para Jóvenes Directores 2006 de la ADE (Asociación de Directores de Escena de España).
Premios MAX 2007 al Mejor Autor Teatral en Gallego.

con
Luma Gómez
Lola Correa
Carlos Alvarez-Ossorio

texto y dirección
Carlos Alvarez-Ossorio

fotografías de
Tino Viz y Chemanel

Ver críticas

2003 – Hamletmaschine

De Heiner Müller

«Me cago en el orden del mundo
estoy perdido»
(Heiner Müller)

Premio al Mejor Actor en la IX Mostra de Teatre de Barcelona 2004

música y diseño de sonido
Francisco José Cuadrado

voz en off de electra
Verónica Rodríguez

dirección, dramaturgia e interpretación
Carlos Alvarez-Ossorio

fotografía de
Álvaro Rodríguez-Galán y Chemanel

Ver críticas